De Hondjes Van Etretat

Adriaan van Garde

Published by Cave Diem at Smashwords

De Hondjes Van Etretat copyright 2009 Adriaan van Garde

Omslagillustratie copyright 2012 Adriaan van Garde

No part of this book may be reproduced in any form, by print, photo-print, microfilm or any other means without written permission from the publisher / Niets uit deze uitgave mag worden vermenigvuldigd en/of openbaar gemaakt door middel van druk, fotokopie, microfilm of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

Smashwords Edition, License Notes

Thank you for downloading this free ebook. Although this is a free book, it remains the copyrighted property of the author, and may not be reproduced, copied and distributed for commercial or non-commercial purposes. If you enjoyed this book, please encourage your friends to download their own copy at Smashwords.com, where they can also discover other works by this author. Thank you for your support

Al jaren vrolijk ik mijn lessen Geschiedenis op met anekdotes over het gewone leven. De bekende feiten kunnen de leerlingen zelf wel uit het boek halen. Ik heb er vanaf mijn eerste lessen de voorkeur aan gegeven mijn leerlingen te leren kritisch over de lesstof na te denken. Behalve door onbelichte aspecten te behandelen aan de hand van anekdotes, doe ik dat door vragen te stellen over bijvoorbeeld alternatieve ontwikkelingen: de zogenaamde “wat-als” vragen. Het heeft mijn lessen kennelijk zo boeiend gemaakt dat ik weinig te klagen heb over mijn klassen. Over het algemeen heb ik geen aandachtsproblemen en de leerlingen zijn inderdaad kritischer geworden. Maar laatst stond ik toch weer te kijken van hun onvolwassen reactie.

Ik behandelde een thema dat in een klas die voor meer dan de helft uit meisjes bestaat heel goed bleek te liggen, namelijk veranderde opvattingen over de rol van de vrouw in de moderne geschiedenis. Net toen ik in wilde gaan op de na-oorlogse ontwikkelingen aan de hand van een voorbeeld, stak Marjos Wiebeling haar hand op en zei: ‘Vertel eens hoe u uw vrouw ontmoet hebt. Misschien kunnen we daar iets van opsteken over man-vrouw verhoudingen in die tijd.’ Ik keek haar aan en zag dat zij heel serieus was. Nu kon dat ook best, want Marjos is een heel romantisch type voor zover ik weet, dus dat soort dingen zou haar zeker interesseren. En aangezien mijn vrouw en ik elkaar eind jaren zestig hebben leren kennen paste het ook mooi in het tijdsbeeld. Niet dat het verhaal enige betekenis zou hebben voor de lesstof, maar een stukje ontspanning op zijn tijd kon nooit kwaad.