Νησάκια εντέχνως ξεχασμένα

Πατάμε πάνω σε θρύμματα τζαμιών.
Σηκώνουμε το κεφάλι, από πάνω μας χάσκει το κουφάρι του φάρου, και τότε καταλαβαίνουμε, ότι αυτά τα τζάμια έπεσαν από εκεί.
Πηγαίνουμε και πάλι πιο κοντά, στον νεκρό άντρα, τον παρατηρούμε, δεν μπορεί να το πιστέψει ανθρώπινος νους. Η μια πλευρά του κορμιού, καρβουνιασμένη. Δεν έφτανε που του άνοιξε το κεφάλι στα δύο, αλλά προσπάθησε και να τον κάψει. More

Available ebook formats: epub mobi pdf lrf pdb txt html

First 20% Sample: epub mobi (Kindle) lrf more Online Reader
About Miltiadis Moschos

Γεννημένος το 1954 σε μια γειτονιά του Πειραιά, απ' όπου, σαν ένας μικρός Λιμενάρχης, έβλεπα καθημερινά ό,τι έμπαινε και έβγαινε στο λιμάνι. Από βαρκούλες έως τεράστια κρουαζιερόπλοια.
Τα βράχια είχαν γίνει το δεύτερο σπίτι μου όλο το καλοκαίρι, εκεί όπου μετρούσαμε τα μπάνια και τα βγάζαμε περισσότερα από όσες είναι οι μέρες του καλοκαιριού, ένα το πρωϊ, ένα το μεσημέρι, ένα το απόγευμα, τρία κάθε μέρα!
Εκεί όπου βουτούσαμε και πιάναμε μύδια που τα τρώγαμε επί τόπου, πράγμα που αν το κάνεις τώρα, θα καταλήξεις με δηλητηρίαση.
Από τότε έχω και τις πρώτες γραπτές μου αναφορές, γύρω από τέτοια παιδικά χρόνια. Τώρα που κοιτάω αυτά τα χειρόγραφα, βλέπω πόσο διαφορετικά μεγαλώνει η κάθε γενιά. Δεν λέω ότι τότε ήταν καλύτερα, δεν μπορώ να το διευκρινίσω αυτό, όσο και αν προσπάθησα.
Πώς να κρίνεις το γεγονός, ότι τα μπιφτέκια που έφτιαχνε η μάνα σου τότε, είχαν 3 κιλά ψωμί και μισό κιλό κιμά, ή το ότι τα ρούχα που φορούσαμε ήταν πάντα πιο στενά ή πάντα τεράστια για το σώμα μας!
Βλέπεις το άλλο αγοράκι απ' όπου προερχόταν το ρούχο ήταν πάντα πιο αδύνατο ή πιο παχύ από σένα.
Έτσι, όλα αυτές οι εικόνες είναι αποτυπωμένες πάνω σε χαρτιά της εποχής εκείνης, έτοιμα να διαλύσουν από την πολυκαιρία.
Κάποια στιγμή πρέπει να μπω στη διαδικασία της αντιγραφής των, για να μη χαθούν οριστικά.
Το γράψιμο αυτών των ιστοριών υποψιάζομαι, ότι θα είναι ένα πολύ καλό ταξίδι στον χρόνο.

Also by This Author

Reviews

This book has not yet been reviewed.
Report this book